درگذشت . اين بيت از اوست : و ما بكاء الكبير بالاضلال * و سؤالى و ما ترد سؤالى و از خاقانى است : از اين زبان در فشان چو دفتر اعشى * مرصّع است به گوهر هزار طومارم ( دهخدا ) 18 . احمد بن عبد اللّه بن سليمان ، شاعر و لغوى معروف عرب ( ولادت در معرّه ، به سال 363 ؛ وفات در معرّه ، به سال 449 ه . ق . ) او به سبب آبله ، نابينا شده بود . و از آثار اوست : شرح اشعار متنبّى به نام كتاب لامع عزيزى و چند اثر ديگر . 19 . ابن ثابت خزرجى ، شاعر معروف حضرت رسول ( ص ) ؛ متوفّى به سال 54 ه . ق . 20 . او شاعرى است كه در ادب و فضل و كرم و مجد و بلاغت و براعت و فروسيّت و شجاعت و شعر ، بسيار نام‌آور بود . او در نزد سيف الدّوله تقّرب داشت و در يكى از غزوات سيف الدّوله با روميان ، اسير شد و در جنگى كه ميان او و خاندان خود وى رخ داد ، در سال 357 كشته شد و ابن خلكان گويد : كه او در روز چهارشنبه هشتم ربيع الاخر سال 357 كشته شد . تولّد او را در سال 321 يا 322 ه . ق . گفته‌اند . 21 . حريرى ، مكنّى به ابو محمّد ؛ از ادباى مشهور ايرانى ؛ از مردم بصره است كه در قريهء ميشان نزديك بصره ، در سال 446 ه . متولّد شد و در 515 يا 516 ه . ق . در گذشت . 22 . كسايى از قرّاء سبعه است كه در 109 ه . ق . متولّد شد و در 189 ه . ق . درگذشت . وى قرآن را از حمزة بن حبيب آموخت و گاهى به قرائت ابن ليلى ميل مىكرد . 23 . تولّد او را در 260 يا 270 در بصره و وفاتش را به سال 330 يا 320 و اند ه . ق . دانسته‌اند ؛ و در مشرع الزوايا - ظاهرا محلى در بغداد - به خاك سپرده شد . ( دهخدا ) . 24 . آيهء 44 از سورهء فرقان . 25 . حديثى است كه در جامع صغير ، جلد اول ، ص 52 بدينسان آمده است : دخلت الجنّه فاذا اكثر اهلها البلّه . 26 . شعر از نظامى گنجوى است .